Geplaatst op 1 Reactie

Kungsleden sectie 3: Jäckvik – Kvikkjokk

Kungsleden sectie 3

Tijd voor Kungsleden sectie 3. Mijn Kungsleden avontuur begon met de eerste sectie van Hemavan naar Ammarnäs en een enerverende reis in een kleine turboprop. Het vorige deel ging over het tweede deel tussen Ammarnäs en Jäckvik – tijd voor het vervolg en Kungsleden sectie 3; het zogenaamde ‘verlaten’ of ‘eenzame’ deel.

Kungsleden sectie 3: het ‘eenzame’ deel

De derde sectie Kungsleden wordt ook wel ‘the remote part’ genoemd. Op dit deel van Kungsleden vind je vrijwel geen faciliteiten of accommodaties. Daarmee ben je op jezelf aangewezen en kom je ook veel hikers tegen die in hetzelfde schuitje zitten: kamperend door de weidse natuur.

Dat eenzame aspect komt ook terug in het landschap. Op de hoge delen heb je echt fantastische weidse uitzichten. Ongerepte natuur, zover je kan zien. Met prachtige uitzichten over Sarek National Park, een van de meest ruwe natuurgebieden van Zweden.

Vanaf dit deel tot aan Tessajaure op het noordelijke deel moesten we ook de nodige meren oversteken, via roeiboten of gemotoriseerde diensten. De bootritjes vond ik echt een heerlijke afwisseling op het wandelen en de natuur vanaf het water is een fantastisch perspectief. Maar verkijk je niet op de boten – de vaarschema’s maken een goede planning noodzakelijk!

De meren

Vanuit Jäckvik loopt de route langs de randen van de vele meren en rivieren totdat je bij de eerste oversteek komt. Dit is de enige oversteek die je móét roeien. Met een afstand van 400m lijkt het een peulenschil maar (ongeoefend) roeien is zwaarder dan het lijkt en zeker als je midden op het meer in de elementen komt. Want het kan hard waaien in noord-Zweden en het kan dus zomaar zijn dat je een nachtje moet wachten tot de wind gaat liggen.

Na de oversteek vervolgden we onze weg door de bossen. Na wat kilometers begon het klimmen, op naar de boomgrens. Bovenop liepen we over een geweldig uitgestrekt plateau, voordat we weer af moesten dalen naar de volgende oversteek.

De tweede oversteek is die over Riebnes. Dit meer heeft alleen een gemotoriseerde dienst van 6 kilometer op gezette tijden. Marcus en ik waren op tijd en moesten dus nog een uurtje of 2 wachten, maar beter dat dan andersom. Hier interviewde ik Marcus – wat je kan zien in de Kungsleden documentaire. Er gaan voldoende verhalen over het chagrijn van de bestuurder en die lijken ook meestal te kloppen – andere hikers moesten gewoon een dag wachten omdat hij niet voor ‘slechts’ één iemand wilde varen en een gesprek kun je vergeten. De bootrit zelf is echter fantastisch mooi (bij goed weer).

De Poolcirkel

Na de oversteek in Riebnes beleven we slapen in het gehucht van de bootdienst. Je mag hier gratis kamperen. Omdat er een storm aankwam, leek het ons beter om niet door te lopen tot boven de boomgrens en gebruik te maken van de gladde grasveldjes in de haven.

Op de tweede dag zouden we dan eindelijk de poolgrens oversteken. Ergens langs de route vind je een houten bordje. Ik was natuurlijk vergeten om de precieze coördinaten op te zoeken, dus namen we dit bordje voor waar aan.

Na de poolcirkel verlaat je vrij snel het bos via een lange en aardige klim naar de open vlakte. Dit is wat mij betreft een van de mooiste delen van Kungsleden. De vlaktes hier zijn ontzettend uitgestrekt, met uitzicht op Sarek, meren, bossen, grote alpiene rotsvelden, rendieren, regen, zon, regenbogen, hoge en lage wolken.. kortom; je kijkt je ogen uit! In het alpiene rotsveld vonden we twee plekjes voor onze tent.

Nog een keer

Dit verhaal herhaalt zich eigenlijk nog een keer. Eerst moesten we afdalen naar het dal, wederom de bossen in. Over hangbruggen over flink kolkende rivieren. Vervolgens natuurlijk weer klimmen (door het berkenbos) naar de vlakte. Al met al een lange dag, maar als je boven de boomgrens komt is dat het zeker waard. De vlakte is hier ook adembenemend mooi, vooral in het avondlicht waarin wij liepen. Na een klein stukje afdalen vonden we een mooi plekje langs een stroompje.

Naar Kvikkjokk

Met nog één dag naar Kvikkjokk vertrokken we vroeg. De boot vaart hier net na het middaguur en met nog zo’n goede 3/4 uur te lopen wilden we geen risico lopen. Met uitzicht op Sarek verdwijnt het pad langzaam maar zeker weer de bossen in. Maar niet de berkenbossen die we tot nu toe elke keer zagen, maar veel gevarieerder bos vol dennen, flora, fauna, stroompjes en hoogteverschillen.

De oversteek naar Kvikkjokk is prachtig: met een bootje door de delta tussen de zandbanken en diverse natuur. De bestuurders van deze boten (Bjorn of Helena) zijn allebei verschrikkelijk aardig en hebben ontzettend veel kennis van de omliggende natuur en bergen die ze graag met je delen.

In Kvikkjokk aangekomen zochten we een plekje bij het Fjällstation. Dit is een franchise van STF, waardoor alles hier nét anders loopt. Kamperen kan gratis op een veldje net onder het Fjällstation. Schrik niet: je staat naast een gigantische waterval. Gelukkig waren we moe genoeg om hier zonder probleem doorheen te slapen. Het ontbijt bij het Fjallstation is een aanrader en hier haalden we ook ons postpakket op met nieuwe voorraden voor het vierde deel. Even relaxen, ijsjes eten en terugkijken op een prachtige ‘eenzame’ Kungsleden sectie 3.

Ook leuk om te lezen:

1 gedachte over “Kungsleden sectie 3: Jäckvik – Kvikkjokk

  1. Wauw wat een prachtig avontuur was dat toch! Ik kan écht niet wachten ook de poolcirkel binnen te wandelen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *